Onderzoek naar twee verschillende benaderingen van stoppen met roken
Stoppen met roken wordt vaak beschreven als een beslissing. Een moment waarop iemand iets afsluit en een andere richting inslaat. In de praktijk blijkt dat moment zelden op zichzelf te staan. Het wordt voorafgegaan door herhaling. Door pogingen die beginnen en weer oplossen. Door periodes waarin het lijkt te lukken, gevolgd door momenten waarop oude patronen zich opnieuw aandienen.
Roken beweegt mee met het dagelijks leven. Het is verbonden met ritme. Met overgangsmomenten. Met pauzes, gesprekken en stiltes. Het verschijnt vaak zonder aankondiging, alsof het al besloten was voordat het bewust wordt opgemerkt.
Binnen veel behandelmethoden ligt de nadruk op het lichaam. Nicotinevervangende therapieën proberen de fysieke afhankelijkheid te reguleren. Door nicotine gecontroleerd toe te dienen, ontstaat er een geleidelijke afbouw. Het lichaam hoeft niet abrupt te schakelen, maar kan zich aanpassen in stappen.
Tegelijkertijd richten gedragstherapeutische trajecten zich op het zichtbaar maken van patronen. Wanneer ontstaat de behoefte. Wat gaat eraan vooraf. Welke situaties keren steeds terug. Binnen deze benadering ontstaat ruimte om gewoontes niet alleen te onderbreken, maar ook te begrijpen.
Deze modellen bestaan al lange tijd naast elkaar.
Toch blijft langdurig stoppen voor veel mensen moeilijk. Het proces kent vaak meerdere beginpunten. Soms liggen er maanden tussen pogingen, soms slechts dagen. Het patroon herhaalt zich, in steeds iets andere vormen.
Johns Hopkins Center for Psychedelic and Consciousness Research
Binnen het wetenschappelijk onderzoek ontstaat daarom ruimte voor andere perspectieven. Niet alleen gericht op lichamelijke afhankelijkheid, maar ook op de manier waarop gedrag wordt ervaren en betekenis krijgt.
Een studie van het Johns Hopkins Center for Psychedelic and Consciousness Research legt twee van deze benaderingen naast elkaar.
De resultaten werden gepubliceerd in JAMA Network Open onder de titel Psilocybin or Nicotine Patch for Smoking Cessation: A Pilot Randomized Clinical Trial door Matthew W. Johnson en collega’s.
De studie wordt gezien als een eerste gerandomiseerde vergelijking tussen een psychedelische interventie en een gangbare behandeling voor tabaksverslaving.
Aan het onderzoek namen 82 volwassen rokers deel. Alle deelnemers hadden de intentie uitgesproken om te stoppen met roken.
De groep werd willekeurig verdeeld over twee condities. Daarmee ontstond een opzet waarin verschillen tussen de benaderingen zichtbaar konden worden binnen een gedeelde context.
Groept 1: Nicotinepleisters
De eerste groep volgde een traject met nicotinepleisters. Deze methode wordt al decennialang toegepast en maakt onderdeel uit van veel bestaande rookstopprogramma’s. Via de huid wordt nicotine toegediend, waardoor het lichaam kan wennen aan lagere niveaus zonder plotselinge onderbreking.
Groep 2: Psilocybine
De tweede groep nam deel aan een begeleide sessie met psilocybine.
Psilocybine is een verbinding die voorkomt in bepaalde soorten schimmels. In klinisch onderzoek wordt deze stof doorgaans geïsoleerd en toegediend onder gecontroleerde omstandigheden.
In natuurlijke vorm, zoals bij magic truffels, maakt psilocybine deel uit van een breder geheel. Magic truffels zijn een natuurproduct waarin meerdere verbindingen samen voorkomen. Dit samenspel wordt soms beschreven als het entourage-effect. Het verwijst naar de manier waarop verschillende stoffen gezamenlijk aanwezig zijn binnen één organisme.
Binnen het onderzoek werd gewerkt met een geïsoleerde vorm van psilocybine.
Psychotherapeutisch programma
Beide groepen volgden daarnaast hetzelfde psychotherapeutische programma. Gedurende dertien weken namen alle deelnemers deel aan een traject van cognitieve gedragstherapie dat specifiek was ingericht voor stoppen met roken.
Deze gedeelde basis zorgt ervoor dat verschillen tussen de twee groepen minder snel kunnen worden toegeschreven aan begeleiding of context.
Tijd als belangrijke factor
Een van de meest opvallende verschillen tussen de twee trajecten ligt in de rol van tijd.
De nicotinepleistergroep gebruikte gedurende acht tot tien weken pleisters volgens bestaande richtlijnen. Het proces ontwikkelt zich hier geleidelijk. Afbouw vindt plaats in stappen, verspreid over meerdere weken.
De psilocybinegroep ontving daarentegen één begeleide sessie.
De dosering werd vastgesteld op 30 milligram per 70 kilogram lichaamsgewicht. De sessie vond plaats rond de geplande stopdatum binnen het behandelprogramma.
Voorafgaand aan deze sessie werd aandacht besteed aan voorbereiding. Deelnemers spraken met begeleiders over verwachtingen, intenties en de context van de ervaring. Na afloop volgden gesprekken waarin de ervaring werd besproken en geplaatst.
Binnen onderzoek naar verslaving is een dergelijke opzet minder gebruikelijk. Veel interventies zijn gebaseerd op herhaling, op dagelijkse inname of op langdurige ondersteuning.
Hier staat een langdurig traject naast een enkel moment.
Dat verschil roept vragen op over hoe verandering zich kan voltrekken. Geleidelijk, of plotseling. Verspreid in de tijd, of geconcentreerd in één ervaring.
Na de stopdatum werden de deelnemers gedurende zes maanden gevolgd.
Zes maanden later
Om vast te stellen of iemand daadwerkelijk niet had gerookt, maakten de onderzoekers gebruik van biochemische verificatie. Hierbij worden metingen ingezet die recente nicotine-inname objectief kunnen aantonen.
Na zes maanden ontstaat een duidelijk verschil.
- 40,5% is gestopt in de psilocybinegroep.
- 10% in de groep met nicotinepleisters.
Na zes maanden bleek dat 40,5 procent van de deelnemers in de psilocybinegroep abstinent was gebleven.
In de groep die nicotinepleisters gebruikte lag dit percentage op 10 procent.
Ook wanneer gekeken werd naar kortere periodes zonder roken bleef het verschil zichtbaar.
De studie presenteert deze uitkomsten als observaties binnen een specifieke onderzoeksopzet.
Het onderzoek richt zich primair op de uitkomsten.
Nicotinepleisters richten zich op het lichaam en de regulatie van afhankelijkheid.
Psilocybine wordt in neurowetenschappelijk onderzoek in verband gebracht met veranderingen in hersennetwerken die betrokken zijn bij waarneming en zelfreferentie.
Begrippen zoals neuroplasticiteit en psychologische flexibiliteit worden in dit verband genoemd.
De onderzoekers beschrijven de studie als een pilotstudie.
Met 82 deelnemers blijft de schaal beperkt.
Het onderzoek maakt deel uit van een bredere ontwikkeling binnen psychedelisch onderzoek.
Magic truffels zijn een natuurproduct en bevatten meerdere stoffen die gezamenlijk aanwezig zijn binnen het organisme. Dit samenspel wordt soms aangeduid als het entourage-effect.
Hoe deze complexiteit zich verhoudt tot geïsoleerde stoffen blijft onderwerp van onderzoek.
Het onderzoek laat zien hoe verschillende benaderingen naast elkaar bestaan en hoe het veld zich blijft ontwikkelen.
Tot zover.
Lees meer over Microdosing XP:
https://microdosingxp.com/nl/microdosing-xp/
Of neem een kijkje bij onze verkooppunten:
https://microdosingxp.com/nl/verkooppunten/
